Spanje staat in de WK-finale. Frankrijk kwam er geen moment aan te pas: 2-0.
In Dallas besliste Spanje de halve finale met een strafschop van Mikel Oyarzabal voor rust en een treffer van Pedro Porro erna. Het werd geen spektakel, maar een lesje verdedigen.
De ploeg van bondscoach Luis de la Fuente hield de Franse sterren volledig in bedwang. Tegelijk sloeg Spanje genadeloos toe op de momenten die ertoe deden.
Het was de tweede keer dat Spanje een WK-finale bereikt. In 2010 won het van Nederland. Frankrijk mist zo een derde achtereenvolgende finale en speelt nu voor het eerst sinds 1986 om de derde plek.
Woensdagavond om 21.00 uur spelen Engeland en Argentinië de andere halve finale.
Vooraf leek het een botsing van stijlen. Spanje had de beste defensie van het toernooi — slechts één tegengoal — en Frankrijk de sterkste aanval volgens de cijfers.
De la Fuente hield vast aan de opstelling uit de kwartfinale. Didier Deschamps bracht twee wijzigingen: Aurélien Tchouaméni keerde terug na blessureleed en Bradley Barcola verving Désiré Doué.
Al snel bleek De la Fuente het beste plan te hebben. Spanje gaf niks weg en scoorde wél. Na twintig minuten wilde Lucas Digne een bal wegwerken, maar hij zag Lamine Yamal niet aankomen. In plaats van de bal raakte hij het Spaanse toptalent: strafschop.
Oyarzabal schoot overtuigend raak. Zijn vijfde goal van dit WK. Daarmee evenaarde hij het Spaanse record voor één toernooi, ooit neergezet door Emilio Butragueño in 1986 en David Villa in 2010.
Ook na rust bleef Frankrijk machteloos. In de 58ste minuut combineerden Dani Olmo en Porro door het centrum. Porro mocht doorlopen en maakte af als een pure spits: 2-0.
Kort daarna leek Lamine Yamal de 3-0 te maken, maar buitenspel gooide roet in het eten.
De cijfers spreken boekdelen. Frankrijk noteerde dit WK gemiddeld acht schoten op doel per duel — het hoogste ooit in de WK-geschiedenis. Tegen Spanje kwam het eerste schot pas na 80 minuten. Désiré Doué probeerde het, maar kreeg de bal niet over de ver uitgekomen doelman Unai Simon.