Kylian Mbappé is niet langer alleen de spits die Frankrijk naar WK-finales leidt. De 27-jarige aanvoerder groeit uit tot een publiek figuur die zich mengt in politiek, racisme bestrijdt en miljoenen jongeren aanspreekt.
Met acht doelpunten dit toernooi en een snelheid die aan een hogesnelheidstrein doet denken, is Mbappé de motor van het Franse elftal. Dinsdagavond hoopt hij zijn ploeg voor de derde keer op rij naar de WK-finale te brengen, ten koste van Spanje. Maar zijn ambities reiken verder dan de witte lijnen.
Hij is politiek activist, ambassadeur, model, investeerder en clubeigenaar in één. Toen een Paraguayaanse senator hem na de overwinning op Paraguay met racistische taal beschimpte – ze gebruikte woorden als chimpansees en kokosnoten – sloeg Mbappé hard terug. Hij noemde de vrouw verachtelijk en onwaardig voor haar functie. "U vertegenwoordigt Paraguay niet", schreef hij. "Ik geef mensen zoals u nooit de ruimte om hun haat en racisme te verspreiden."
Franse sportjournalisten zien in hem een voetballer die zijn communicatie tot in de puntjes beheerst. "Hij profileert zich als opinieleider die het publieke debat kan beïnvloeden", zegt Jean-Baptiste Guégan. Collega Chérif Ghemmour benadrukt zijn intelligentie: "Hij spreekt vloeiend Frans, Spaans en Engels. Dat helpt hem enorm in de actieve rol die hij speelt in de Franse samenleving."
Toch heeft het publiek lang anders tegen hem aangekeken. Na zijn doorbraak als negentienjarige wonderkind in 2018 stond hij te boek als egoïstische individualist. Hij eiste de aanvoerdersband en het iconische rugnummer 10 op, terechtwijzend naar medespelers terwijl hijzelf weinig zin had in verdedigen. Met een knipoog kreeg hij zelfs de bijnaam 'dictator Mobutu', naar de oud-president van Zaïre die zichzelf De Gids noemde.
Zijn transferperikelen hielpen ook niet mee. Na zijn vertrek bij Paris Saint-Germain in 2024 – hij was er voor 180 miljoen euro naartoe gekomen – eiste hij 263 miljoen schadevergoeding. Zijn voormalige club won vervolgens twee keer de Champions League zonder hem. Bij Real Madrid bleef succes uit, ondanks zijn 86 doelpunten in twee seizoenen.
Maar dit WK laat een ander gezicht zien. "We zien een transformatie", zegt Guégan, auteur van het boek Révolution Mbappé. "Hij beseft dat hij een beslissendere leider moet worden om de Ballon d'Or te winnen en bij Real Madrid te slagen. We zien nieuw leiderschap, binnen én buiten het veld."
Tegen Zweden sprintte hij na zijn goal naar bondscoach Didier Deschamps, die er niet bij was geweest vanwege de begrafenis van zijn moeder. Hij schuwt verdedigend werk niet meer, spreekt jongere spelers aan zonder onnodig te schreeuwen. "Hij is minder zelfzuchtig geworden", aldus Guégan.
Volgens de journalist is Mbappé de eerste Fransman die zijn sport echt ontstijgt, als een wereldmerk met een doordacht imago – zoals NBA-basketballers dat doen. "Hij brengt mensen samen op een Amerikaanse manier. Hij is het gezicht van Frankrijk geworden."
Hij beheert zijn eigen portretrechten, runt een entertainmentbedrijf, een kinderfonds en bezit via zijn investeringsfonds voetbalclub SM Caen. Sponsordeals met Nike, Dior, EA Sports en Hublot staan op rij. Fastfoodketens en gokbedrijven wijst hij af. Opvallend: in zijn zakelijke team staan vooral vrouwen, waaronder zijn moeder Fayza Lamari, oud-handbalster. "Hij weet wat hij doet en waar hij voor wil staan", zegt Guégan. "Zijn investeringen tonen de wens zijn horizon te verbreden én controle te krijgen over de hele voetbal- en sportindustrie."
Opgegroeid in Bondy, een arme voorstad van Parijs, durft hij zich ook openlijk in de politiek te mengen. Dat contrasteert met voorgangers als Michel Platini, die in 1978 zei dat hij zou zwemmen naar Argentinië omdat hij voetbalde en niet aan politiek deed, of Zinédine Zidane, die in 2002 slechts aarzelend opriep niet op het Front National te stemmen.
Twee jaar geleden riep Mbappé jongeren op naar de stembus te gaan, vooral om niet op radicale partijen te stemmen. Het werkte: de opkomst bij de parlementsverkiezingen was de hoogste in 45 jaar. "Hij aarzelt niet zich uit te spreken, maar steunt geen specifieke partij", legt Ghemmour uit. "Het gaat hem om de sociale boodschap."
Zijn openheid vergt lef, zegt Guégan, tegenover bijna zeventig miljoen Fransen. Zwijgen zou veiliger zijn voor zijn imago – nog altijd zitten niet alle mensen te wachten op de mening van een voetballer. Maar Mbappé wil afrekenen met het idee dat hij zijn mond moet houden, vertelde hij onlangs aan Vanity Fair.
"Hij laat zich niet van de wijs brengen", zegt Guégan. "Het wordt interessant om te zien hoe hij zich opstelt richting de presidentsverkiezingen van 2027. Mocht hij opnieuw wereldkampioen worden, dan zal zijn invloed nog steviger verankerd zijn. Want zwijgen zal hij zeker niet doen."