Vanavond botsen Engeland en Argentinië in de halve finale van het WK. Een clash die decennialang wordt doorgefluisterd, van Maradona's beruchte hand tot Beckhams rode kaart.
Het is twintig jaar geleden dat ze elkaar zagen op het veld, maar de vete sluimert nog altijd. Vanavond om negen uur knallen ze op elkaar in Atlanta, in een halve finale die even veel over geschiedenis gaat als over voetbal.
Waar begon het? Bij Beckhams rood in 1998? Nee, bij Maradona's handgoal in 1986. Of misschien nog verder terug, toen de Engelse bondscoach de Argentijnen in 1966 "beesten" noemde na een ruige kwartfinale. Generaties lang geven beide kampen de verhalen door aan hun kinderen.
De laatste keer dat ze elkaar troffen was in 2002, toen Beckham met een penalty scoorde en zichzelf verloste. Vier jaar eerder had hij namelijk een schop uitgedeeld aan Diego Simeone, die theatraal neerviel. Rood, uitschakeling, nationale schande. "Engeland uitschakelen was een groot plezier", vertelde Simeone later droogjes. Vorige week liepen ze elkaar in Miami tegen het lijf. Vriendelijke foto, oude vrienden. Alsof er niets gebeurd was.
Maar de diepste wond stamt uit 1986. Vier jaar na de Falklandoorlog, waarin bijna negenhonderd militairen sneuvelden, speelden beide landen tegen elkaar in de kwartfinale. Maradona tikte de bal met zijn hand binnen. De scheidsrechter zag niks. Argentinië juichte, Engeland kookte. Later scoorde Maradona ook nog een solo, maar die eerste goal bleef hangen. De Argentijnen noemden het de Hand van God, een staaltje van viveza criolla: het plezier van vals spelen en ermee wegkomen. Zoete wraak voor de Falklandeilanden.
"Alsof ik een Engelsman zakkenrolde", zei Maradona later met een grijns. De Engelsen zijn het nog steeds niet vergeten. Net zo min als de Argentijnen de buitenspelgoal van Geoff Hurst in 1966 zijn vergeten, of het woord "beesten" uit de mond van bondscoach Alf Ramsey.
Veertig jaar later zingt men in Argentinië nog liederen over de Falklandoorlog. Zelfs de spelers zongen het na een zege op Egypte in de kleedkamer. Britse en Argentijnse media haalden de oude verhalen deze week weer op. De autoriteiten in Atlanta zetten extra politie in rond het stadion, voor het geval dat.
Tegelijk proberen officials de boel te sussen. De Argentijnse veteranenbond riep fans op zich op het voetbal te richten. Bondscoach Lionel Scaloni kapte een journalist af die over de Falklandeilanden begon. "Dit is gewoon een voetbalwedstrijd. Punt." Doelman Jordan Pickford en een Britse regeringswoordvoerder zeiden hetzelfde. De Argentijnse minister van Veiligheid kondigde aan dat vlaggen en spandoeken over de oorlog verboden zijn in het stadion.
Of de spelers zelf nog iets voelen van die oude wrok? Twijfelachtig. Velen waren in 2002 nog niet eens geboren. Maar niemand zal zijn ontgaan dat Engeland en Argentinië historisch gezien niet bepaald vrienden zijn.